LECTURE PERFORMANCE, program za 19.02. i 20.02.10.

LECTURE PERFORMANCE
23. januar - 24/28. februar 2010. godine
www.msub.org.rs

TkH, Poslednji teorijski performans "Odjavna špica" (Générique), 2009.

Program za petak 19. februar i subotu 20. februar 2010.

Salon MSU/Pariska 14 i Kuća legata/Knez Mihailova 46

 

 

 

Petak, 19. februar 2010.

 

Salon Muzeja savremene umetnosti, Pariska 14

 

19:00 Teorija koja hoda:

Pojam TEORIJSKA PRAKSA u formatu Sharp Thoughts - Ana Vujanović (TkH) + Dušan Grlja + publika

HIPERREALNA ALEGORIJA – privremena prostorna instalacija

Bojan Đorđev, Siniša Ilić, Marta Popivoda (TkH)

 

TkH (Teorija koja hoda), Pojam TEORIJSKA PRAKSA u formatu Sharp Thoughts + HIPERREALNA ALEGORIJA - prostorna instalacija (umetnički događaj)

Teorija koja hoda oformljena je kao istraživačko-teorijsko-umetnička grupa u Beogradu 2000. godine. Osnovna delatnost TkH platforme je osnaživanje savremenih izvođačkih praksi i njihovih kritičkih diskursa kroz TkH časopis za teoriju izvođačkih umetnosti, samo-obrazovne projekte u umetnosti i kulturi, kao i umetničko-teorijske projekte. Umetnička praksa TkH je od početka bila posvećena razmatranju pojma ‘teorijski performans’ i uglavnom je delovala u oblasti izvođačkih umetnosti. TkH je izvela svoj ‘Poslednji teorijski performans „Odjavna špica“ (Générique) 2009. godine (tiny.cc/generique). Poslednji teorijski performans je performans koji se samo fiktivno desio, a koji je dobio svoj legitimitet, trajanje i formu tek nakon što je publika kroz dijalog sa autorima pristala da učestvuje u njegovoj proizvodnji.

 

Format diskusije u vidu Sharp Thoughts kao neposredne kritičke rasprave jednog ‘proponenta’ i jednog ‘oponenta’ određene teorijske teze razvijen je u okviru projekta samo-edukacije pod nazivom Raškolovano znanje (www.deschoolingclassroom.tkh-generator.net) Na izložbi Lecture Performance TkH će izvesti jednu ovakvu diskusiju na temu pojma ‘teorijska praksa’.

Na izložbi će biti izvedena interaktivna instalacija Hiperrealna alegorija – atelje teoretičara u doba divljeg kapitalizma, svojevrsni remake Courbetove slike Atelje slikara: Realna alegorija na način pollockovskog dripinga čiji materijal više nije boja već teorijski tekstovi.

 

www.tkh-generator.net

 

 

 

Subota, 20. februar 2010.

 

13.00 Javno vođenje kroz izložbu:

Jelena Vesić i Radmila Joksimović, istoričarke umetnosti i kustoskinje izložbe.

Više o temi i učesnicima izložbe u nastavku najave.

Mesto okupljanja: Salon MSU, Pariska 14

 

 

******

 

Na izložbi učestvuju: Fia Bakstrem (Fia Backström), Valter Benjamin

(Walter Benjamin), Polin Budri/Renate Lorenc (Pauline Boudry/Renate

Lorenz), Den Grejem (Dan Graham), Andrea Frejzer (Andrea Fraser),

Mark Leki (Mark Leckey), Robert Moris (Robert Morris), Pinky Show,

Piratbyrån, Marta Razler (Martha Rosler), Grupa Spomenik, TkH,

V-Girls, Jeronimo Fos (Jeronimo Voss) i Katarina Zdjelar/Jan Fervert

(Verwoert).

 

 

Kustoskinje izložbe: Jelena Vesić i Radmila Joksimović u saradnji sa

Katrin Jentjens (Kathrin Jentjens) i Anjom Natan-Dorn (Anja Nathan-Dorn).

 

Izložbeni prostori:

Kuća legata / Knez Mihailova 46 / 23. januar – 24. februar 2010.

Radno vreme: od 12.00 do 20.00. Utorkom zatvoreno.

 

Salon Muzeja savremene umentosti / Pariska 14 / 23. januar – 28. februar 2010.

Radno vreme: od 12.00 do 20.00. Utorkom zatvoreno.

 

******

 

LECTURE PERFORMANCE

23. januar - 24/28. februar 2010. godine

 

Da li je savremena umetnost proizvod fascinacije estetskim objektima ili prostor proizvodnje znanja? Na koji način umetnost operiše znanjima u odnosu na teren akademije i nauke ili medijske kanale informacijskih razmena? Koja estetska i formalna sredstva upošljava kako bi upostavila ovaj specifični modus operandi?

 

To su neka od pitanja koje pokreće projekat Lecture Performance, izložba čiji je aluzivni naslov moguće prevesti kao predavanje-performans, a koji u sebi ukršta dva pojma – pojam predavanja i pojam performansa – oba sa svojim dugim i promenljivim tradicijama i definicijama. Izložba Lecture Performance nastala je kao rezultat kustoskog istraživanja ove umetničke oblasti, postavljajući pitanje da li se u okviru bogate tradicije performansa i body art-a može izdvojiiti jedna specifična forma – forma predavačkog performansa. Nedostatak konsenzusa oko toga šta lecture performance zapravo jeste doveo je do potrebe da se istraže različiti pojavni modeli i modusi delovanja. U okviru ovog relativno mladog ’žanra’ umetnici deluju na razmeđi između predavanja i performansa, uključujući elemente samo-refleksije, društvene refleksije, diskusione forme, izvođačke virtuoznosti ili različitih oblika akcije. Geneza lecture performance-a se može pratiti unazad sve do aktivnosti konceptualnih umetnika, iako je sam pojam uveden u polje umetnosti tokom devedesetih godina, preko savremenog plesa. Ipak, cilj ove izložbe nije samo da ponudi istorijsko-umetnički pregled ili presek razvoja ovog umetničkog ’žanra’, pri čemu bi ključni momenti tog istorijskog razvoja bili ilustrovani određenim umetničim radom. Birajući specifičnu formu kao izlagačko uporište, Lecture Performance pokušava da se uhvati u koštac sa pitanjima o moći umetničkog govora, dalekosežnosti umetničkog glasa, kao i “čemu nas uči savremena umetnost?”, te kako njena specifična znanja možemo upotrebiti danas.

 

Znanje, saznanje i pouka su u klasičnoj umetničkoj tradiciji nerazdvojivi od umetničkog gesta. Jedno od ključnih estetskih i društvenih obrazloženja umetničkog delovanja u doba prosvetiteljstva bio je Horacijev spis Ars poetica i vizija uloge umetnosti kao nečega što bi trebalo da “poduči i razonodi” (docere et delectare), tačnije nečega što podučava drugim sredstvima i što korpus znanja saopštava kroz filter estetskog ugođaja, odnosno “razonodu”. Sa tom tradicijom suvereno prekida modernizam koji uspostavlja jednu novu paradigmu, a to je da umetnost gledamo kao umetnost, odnosno kao društvenu delatnost koja je sasvim autonomna i u potpunosti zasnovana na sopstvenom jeziku – jeziku umetnosti. S druge strane, umetnost šezdesetih i sedamdesetih godina koja je uspostavila jezik savremenosti tj. onoga što smo danas skloni da zovemo “savremena umetnost”, obnavlja interes za “spoljašnji svet”. Forme novih medija i performansa ponovo uvode figuru umetnika-govornika, neku vrstu umetnika-podučitelja koji je izumeo novi jezik umetnosti za forme novog kritičkog “podučavanja”, neke vrste direktnog obraćanja javnosti. Danas su granice između učenja, informisanja, estetskog gesta, političkog čina, zabave i razonode veoma porozne – umetnost se koristi kao sredstvo informisanja, edukacije i političke intervencije, ili pak postaje deo industrije zabave, baš kao što i sam biznis ili politika koriste performativne i estetske forme za postizanje svojih ciljeva. Upravo to uzburkano i zamagljeno polje današnjih kreativnih praksi koje obuhvataju široko polje društvenog života predstavlja inspiraciju i osnovno polazište izložbe Lecture Performance, kao i radova koji su na njoj izloženi.

 

*****

Projekat Lecture Performance nastao je na inicijativu Koelnischer Kunstverein-a, u saradnji sa Muzejem savremene umetnosti Beograd, u okviru programa European Partnerships, koji su inicirali Umetnička fondacija Severne Rajne - Vestfalije (Kunststiftung NRW) i Goethe Institut iz Minhena.

 

Partner beogradskog izdanja izložbe je Goethe Institut Beograd.

 

Izložbu su takođe podržali: Ambasada Sjedinjenih Američkih Država – Beograd i Ambasada Kraljevine Švedske – Beograd

 

Zahvaljujemo se: Kući legata, Centru za kulturnu dekontaminaciju, Kulturnom centru Beograda i WinWin Computer Shop-u.